۰۹:۴۶  -  ۱۳۹۸/۰۳/۰۲
۸۵
رون کافمن

چگونه جنگ می تواند یک سرگرمی خانوادگی باشد؟

نصر قم |آقای رون کوفمن، نویسنده مقاله، رویکرد رسانه ها را درباره جنگ و حوادث مرتبط با آن بررسی می کند.

چگونه جنگ می تواند یک سرگرمی خانوادگی باشد؟

او با بیان این نکته که رسانه های اصلی امریکا، کشتار انسان ها را در جبهه های جنگ، بی اهمیت جلوه می دهند و صرفا به اتفاق های حاشیه ای درگیری ها توجه می کنند، به این واقعیت می پردازد که این رسانه ها با مشغول کردن مردم به برنامه های تفریحی و سرگرمی، واقعیت های مربوط به جنگ را سانسور می کنند.
پرزیدنت جورج دبلیو بوش در ۱۳ آوریل ۲۰۰۴ گفت: «هیچ کس دوست ندارد تصویر های اجساد کشته شدگان را در مانیتور تلویزیونش ببیند و من هم دوست ندارم.» توصیه سرتیپ ژنرال مارک کیمیت نیز به عراقی هایی که از دیدن اجساد غیرنظامیان کشته شده به وسیله نیروهای ائتلافی، آزرده می شوند، این است: «کانال تلویزیون را عوض کنید».
وحشی گری های جنگ در تصویر های تلویزیونی نشان داده نمی شوند. پوشش های تلویزیونی جنگ مثل اسباب بازی کودکان، سهل انگارانه و ساده است. تلویزیون به دنبال انتقاد از حمله یا به تصویر کشیدن واقعیت های خشن نیست. جنگ در تلویزیون، تنها بخش های کوچکی از واقعیت فاجعه آمیز بزرگی است که روی فیلم های ویدئویی ضبط شده است.
در امریکا، جنگ عراق از نظر لفظی، یک بازی تلقی می شود که از طریق آن، شبیه سازی پروازهای جنگی طلایی اف . اِی ۱۸ به طور موفقیت آمیز به انجام می رسد. کمپانیGraphism Entertainment، عملیات اف . اِی ۱۸ در جریان آزادسازی عراق را به صورت بازی ویدیویی درآورده است. حال این پرسش مطرح می شود که چگونه جنگ می تواند به سرگرمی و تفریح سودمندی برای اعضای خانواده تبدیل شود؟
در پاسخ به این پرسش می توان گفت تلویزیون، رسانه کاملی است که می تواند تأثیر جنگ را به تصویر بکشد. مردم در جنگ ها مبارزه می کنند و همین مردم در جنگ ها کشته می شوند. روح و جسم مردم در جنگ ها آسیب می بیند. خانواده ها در نتیجه جنگ ها و درگیری ها، مصیبت می بینند و فرهنگ سراسر یک جامعه می تواند تغییر یابد یا اینکه به کلی نابود شود و از بین برود. تلویزیون می تواند مثل شیشه کریستال، احساسات را روشن و آشکار منتقل کند. تلویزیون توانایی انتخاب افزایش بحث و بررسی جنگ را در مقابل صلح دارد. تلویزیون می تواند درباره تصمیم های پیچیده ای که به جنگ و درگیری ملت ها با همدیگر می انجامد، بحث کند. [این در حالی است که] تلویزیون، قلمرو حقیقت نیست، بلکه محل تجارت است.

گزارشگر مراسم اهدای جایزه به برندگان جایزه پولیتزر (آقایکارل برنشتاین) به طور معمول، رسانه های امروزی را با عنوان «سلطه و تبلیغ فرهنگ سبک مغزی» (به علت اینکه هدف اخبار تلویزیونی، بیشتر سرگرم نگه داشتن مردم است تا خبررسانی) نقد کرده است. برنشتاین در یک سخنرانی در دانشگاه تگزاس اویستن با عنوان «پوشش های تلویزیونی جنگ را نگاه کنید. چه مقدار از واقعیت هایی را که در میدان های جنگ ادامه دارد، در تلویزیون ملاحظه می کنید؟»، ادعا می کند افکار عمومی، حقایقی را که درباره جنگ در عراق وجود دارد، از طریق تلویزیون دریافت نمی کنند. او می گوید: «ابتدا با وقایع و واقعیت های جنگ برخورد کنید و آگاه شوید و سپس وارد گفت وگو شوید. عراق، نمونه ای از بد جلوه دادن واقعیت های جنگ است. من بر این باورم که نقش و وظیفه روزنامه نگاران آن است که مردم را درباره موضوع یاد شده به چالش بکشند و آن ها را سرگرم نکنند».
برنشتاین در ارزیابی های خودش، تنها نیست. تدکوپل، مجری اخبار شبکه خبری ای.بی.سی در آوریل ۲۰۰۴ به شبکه رادیو و تلویزیون هالیوود گفت که اخبار تلویزیون نقش سرگرم کننده ای را در اطلاع رسانی به جامعه بازی می کند. کوپل پیش بینی سال ۱۹۵۸ مجری شبکه خبری سی.بی.اس، آقای ادوارد آر. موراو را بازگو و یادآوری می کند که تلویزیون برای تحریف و گمراه کردن، سرگرم سازی و مانع از آگاه شدن و تماس با خبر یا هر چیز دیگری به کار گرفته می شود. کوپل اظهار داشت که پیوند بین سرگرمی ها و اخبار تلویزیونی، فضایی را ایجاد می کند که دیگر برای روزنامه نگاری واقعی و صحیح جایی باقی نمی ماند.
وقتی واقعیت های جنگ در تلویزیون نشان داده نمی شود، جنگ حالت سرگرم کنندگی پیدا می کند. پروژه توفیق ژورنالیسم (PEj) در مارس ۲۰۰۳ ضمن گزارشی، به این نکته توجه نشان داد که شبکه های تلویزیونی امریکا هرگز مردمی را نشان نداد که در روزهای آغازین جنگ عراق مجروح شده بودند. اگرچه ۲۱ درصد از فعالیت های شبکه خبری تلویزیونی، تیراندازی تسلیحات را شامل می شود و ۱۵ درصد، تأثیر غیرانسانی آن را نشان می داد (تأثیرات جنگ بر ساختمان ها یا کامیون ها)، ۱۱ درصد تصویر ها در حالی که تسلیحات شلیک شده به هدف نمی خورد، فیلم گرفته شده بود. با این اوصاف، اصولاً ۱ درصد از تصویر ها نیز به تأثیر انسانی نمی پرداخت. بر اساس بررسی های این تحقیق، بالاترین میزان فعالیت دوربین شامل این موارد بود:
۳/۲۱ درصد،تسلیحات شلیک شده
صفر درصد،تأثیرات انسانی
۲/۱۰ درصد،تأثیرات غیرانسانی
۱/۱۱ درصد،شلیک های بی هدف، بدون نتیجه
۱/۱۱ درصد،[سربازان] آماده در خط مقدم جنگ
۴/۳۲ درصد،حرکت ها یا مانورها
۲/۱۰ درصد،فعالیت های مربوط به پشت جبهه
۸/۱ درصد،دیگران (موارد دیگر)
۲/۲۳ درصد، جنبه های غیر ویدیویی
گروه نظارت بر رسانه ها، در گزارشی با عنوان «انصاف و دقت در گزارشگری(FAIR)»به این نکته اشاره کرد که بیشتر پوشش های رسانه ها از جنگ، شبیه نمایش است و مقدار کمی از آن واقعیت دارد.
تحقیق این گروه نظارت درباره پوشش خبری نشان داد که «هیچ یک از سه شبکه تلویزیونی عمده که شب ها، برنامه های پخش سراسری خبری دارند _ پخش شبانه اخبار جهان از شبکه تلویزیونیABC، اخبار عصرانه CBS و اخبار شبانه شبکه تلویزیونیNBC_ این موضوع را به تفصیل بررسی نکرده اند که تأثیر بلندمدت جنگ بر شرایط انسانی در عراق چه خواهد بود. همچنین آنها کشته شدگان غیرنظامی جنگ بر اثر حمله های امریکا را کم اهمیت جلوه می دهند.
این شبکه ها با توجه به هشدارهای سازمان های حقوق بشر درباره رخ دادن «فاجعه عظیم انسانی» در عراق، از گزارش اجمالی دیده بان حقوق بشر، خبری پخش نمی کردند. همچنین این شبکه ها به گزارش سازمان ملل متحد در مورد نبود غذا و آب آشامیدنی و مشکلات عراقی های بی خانمان اشاره ای نکردند و درباره نبود مراقبت های پزشکی کافی با توجه به شرایط جنگ زده عراق نیز هیچ مطلبی پخش نکردند.
گروه نظارت بر رسانه ها به این نکته اشاره کرد که تنها برنامه ای که اخباری درباره هزینه انسانی جنگ پخش می کند، خط شبانه شبکه تلویزیونیABC است. به هرحال، اگر خبری مربوط به کشته شدن غیرنظامیان نیز پخش می شد، تأثیر روانی این کشتار را کاهش می داد؛ زیرا این گزارش ها در بیشتر موارد، به طور تلویحی یا به صراحت، این مطلب را بیان می کردند که مردم کوچه و بازار به طور مستقیم و به عمد، مورد هدف ارتش امریکا قرار نمی گرفتند، بلکه در نتیجه «حملات متقابل» دو طرف به همدیگر، طبیعتا افراد غیرنظامی هم به صورت اشتباهی، به هلاکت می رسیدند.در واقع، جنگ چیزی بیشتر از میان پرده هایینیست که در بین گزارش های مربوط به وضع ترافیک شهری و اخبار و حوادث ورزشی می آید.
در بحبوحه زد و خوردهای پیوسته در عراق، بیش از ۳۰۰ تفنگ دار امریکا در کمتر از یک هفته مجروح شدند، در حالی که گزارش ها و اخبار اصلی شبکه خبری سی.ان.ان در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۴ عبارت بودند از:
_ کمارت خشکبار خریده است.
_ رهبران کشورهای غربی، کشته شدن رئیس CARE را در عراق به باد انتقاد گرفتند.
_ جورج بوش املاهایی را برای وزارت آموزش پیشنهاد می کند.
_ انسان ها در امریکا، در گذشته، بیشتر از الان تفکر می کردند.
_ شبکه خبری ای.بی.سی به دلیل در خطر انداختن جان رئیس NFL عذرخواهی می کند.
_ ستاره نظم و قانون در بیمارستان بستری شد.
_ اسامی گروه بدترین بازی ها.
گزارش های اصلی روز ۱۷ نوامبر در امریکا، شامل میزان تخریب بمب گذاری ها در فلوجه عراق نمی شد که به قتل ۱۵ نفر انجامید یا به خبر یک تفنگدار امریکایی اشاره نمی کرد که ادعا می شد قصد شلیک به یک مرد عراقی غیرمسلح در داخل مسجد را داشت. گزارش مهم بیشتر روزنامه های پرشمارگان، رادیو و تلویزیون، مربوط به مسائل جنجال برانگیز تبلیغات پیش از بازی فوتبال دوشنبه شب بود که در آن، یک هنرپیشه زن بور و برهنه به آغوش گشاده و باز عقاب های فیلادلفیا (نزل اوول) می پرد.
در مقابل شبکه های تلویزیونی، رادیو و روزنامه های امریکایی، گزارش ها و اخباری که شبکه ماهواره ای عرب ها (الجزیره) در همان روز تیتر کرده بودند، عبارتند از:
_ تهاجم نظامی امریکا به سوی شهر موصل تغییر مسیر می دهد.
_ با گسترش جنگ در فلوجه، تفنگ داران امریکایی جست وجوهای خود را آغاز کردند.
_ جنگ در فلوجه، سبب انحراف انتخابات آینده عراق از مسیر خود خواهد شد.
_ سازمان ملل، خواستار تحقیق و بررسی جنایات جنگی در فلوجه شد.
_ کودکان، ضربات و خسارات سنگینی را بر اثر حملات ایالات متحده متحمل شدند.
رسانه های گروهی امریکا، مردم این کشور را از آگاه شدن نسبت به واقعیت ها و حقایق جنگ، دور می کنند.
تلویزیون به این سادگی تلفات جنگ را نشان نخواهد داد. در اوایل تهاجم امریکایی ها در سال ۲۰۰۳، شبکه ماهواره ای الجزیره یک فیلم ویدیویی را به دست آورد که در آن، اجساد سربازان امریکایی روی زمین نشان داده شده بود (بعد از حمله به کاروانشان). کانال های خبری تلویزیونی امریکادر این امر اتفاق نظر دارند که نوارهای ویدیویی را به تصویر نکشند. گوینده خبر شبکه MSNBC، جان سیزرنگر گفت: «آنها تصاویر ترسناکی هستند و ما به همین دلیل، آنها را در این شبکه نشان نمی دهیم.»دلایل پنهانی سانسور تصویرهای دردناک در رسانه های گروهی، در این خواسته نهفته است که بدین وسیله خبرها را قابل حفاظت (watchable) کنند.

در ادامه بخوانید:  دانلود Bitmoji – Your Personal Emoji 10.66.0.217 – برنامه ساخت ایموجی و استیکر شخصی مخصوص اندروید !

در زمینه جنگ عراق، خطوط کلی فکری رسانه های امریکا، از پخش و انتشار اخباری که مقام های حکومتی رسمی انتشار آنها را انحراف در پخش اخبار می دانند، جلوگیری می کنند. اگر هیچ یک از منابع رسمی، گزارشی را درباره یک موضوع پخش نکنند، ممکن است آن گزارش هیچ وقت به آگاهی مردم نرسد. نیروهای نظامی ایالات متحده امریکا، هیچ گونه اطلاعات، گزارش و اخباری را در مورد تأثیر بد جنگ روی سربازان و افراد غیرنظامی اعلام نمی کنند. در نتیجه، رسانه های گروهی نیز از تهیه گزارش درباره تعداد اجساد کشته شدگان خودداری می کنند.
دلیل نگران کننده دیگری که سبب شد شبکه های خبری از آشکار کردن تصویر های واقعی جنگ عقب بنشینند، خودسانسوری بیش از اندازه در میان خود گزارشگران است. پژوهشی که «مرکز بررسی های کلیسا» درباره مردم و مطبوعات انجام داده است، با عنوان «خود سانسوری: چه مقدار و چرا؟» نشان می دهد اکثریت گزارشگران در پاسخ به تحقیق موردنظر (۷۷ درصد) گفته اند گزارش ها و اخباریکه تهیه کرده بودند، «بااهمیت،ولی مبهم» بودند که در ۷۷ درصد، از گزارش آن ها خودداری می کردند. این تحقیق که در مورد ۳۰۰ روزنامه نگار صورت گرفته بود، این نکته را آشکار کرد که بیش از نصف کسانی که جواب داده اند، گفته اند «گزارش های بیش از اندازه پیچیده» معمولاً نادیده گرفته می شوند.به طور مشخص، خبرنگاران تلویزیونی می گویند از موضوع های پیچیده باید چشم پوشید.
بدبختانه، تنها ۳۷ درصد خبرنگاران و روزنامه نگاران ملی و ۳۵ درصد روزنامه نگاران محلی اظهار می دارند که در انجام وظیفه خود برای ایجاد تعادل بین آنچه مردم می خواهند تا بدانند و آنچه باید بدانند، موفقیت آمیز عمل کرده اند.
اخبار تلویزیونی در به تصویر کشیدن جنگ در عراق نتوانست موفق عمل کند و تنها توفیق آنها در این زمینه، پایین آوردن کیفیت برنامه ها تا سطح یک کارتون تلویزیونی و برنامه سرگرمی بود. شمار قربانی هایی که به وسیله نیروهای نظامی ایالات متحده امریکا و دیگر کشورهای ائتلاف در جنگ عراق کشته شده اند، قابل تأمل است. مصدومان عراقی در وضعیت بدی قرار دارند. وظیفه سنگین رسانه های گروهی، توجه به این قربانی ها و تصویر کردن حقایق است. افکار عمومی حق دیدن حقایق را دارند. شبکه های تلویزیونی اصلی امریکا از قبیلABC,CBS,MSNBC,FOXNEWS,CNN,PBC توصیه می کنند که حقایق جنگ پوشیده بماند.
هیچ شکی وجود ندارد که چنانچه تلویزیون هزینه واقعی انسانی جنگ را نشان می داد _ تصویر های خام و دست نخورده خون ریزی، درد، مرگ و تخریب _ این جنگ خیلی وقت پیش پایان می یافت.

نظر دهید

  • پیشنهاد شده

  • نصر قم

    اینستاگرام نصر قم
    اخبار قم
  • آخرین مطالب متن

    آخرین مطالب